Eerste optreden Monnickendams Opera Koor veelbelovend.
Indrukwekkende Tosca in Amstelkerk Amsterdam

Amsterdam, 26 oktober 2007

Als webmaster van deze site en tevens verslaggeefster, nam ik uitnodiging van Wiebke Göetjes, om de première van Tosca -het eerste optreden van het Monnickendams Opera Koor- bij te wonen, uiteraard gaarne aan.

Hoewel ik natuurlijk niet helemaal neutraal kan zijn, greep ik de gelegenheid aan om hiervan een verslagje te maken en kwam tot de conclusie dat het projectkoor, dat nog maar zes weken geleden door Wiebke werd opgericht, er keihard aan heeft gewerkt en daarom alle lof verdient voor deze prestatie. In de uitverkochte oude Amstelkerk, die tot een sacrale muziektempel is herschapen, klonk het echt heel erg mooi.
Geprobeerd daarvan wat plaatjes te schieten, maar ze zijn niet van al te beste kwaliteit omdat er uiteraard niet geflitst mocht worden. Toch geven de bij dit artikel geplaatste foto's een aardig beeld van een zeer sfeervolle avond, waarin niet alleen het koor sublimeerde, maar ook de solisten en de pianist. Dat alles onder leiding van dirigent Ago Verdonschot.

De opera begint met de verschijning van Mark Duijnstee als Angelotti, (Mark vervulde eveneens een dubbelrol van agent van de veiligheidsdienst).

Kunstschilder Mario Cavaradossi, (Edwin van Gelder) bezingt in zijn atelier zijn liefde voor de zangeres Floria Tosca (Wiebke Göetjes). Dat die liefde vurig beantwoord wordt, komt wel tot uiting in Tosca's vrolijke begroeting bij binnenkomst in het atelier. Helaas is zij ook erg jaloers. Ze bekijkt het schilderij, ontdekt wie daarvoor geposeerd heeft en ontsteekt in woede.

Bij deze uitvoering was geen orkest betrokken, maar pianist Maarten Hillenius deed dat met zijn zijn vleugel en sublieme spel bijna helemaal vergeten. Zeker was, dat de stemmen van de solisten heel goed tot hun recht kwamen, waarbij natuurlijk ook de goede akoestiek in de kerk een duit in het zakje deed.

Decor De kerk zelf vormde het decor; van de mogelijkheden die deze bood, werd listig gebruik gemaakt. Zo strooide Cavaradossi vanaf de bovengelegen verdieping bloemblaadjes over over zijn geliefde heen en het koor nam er plaats voor de kerkscène met Scarpia, de gemene politiechef (Arjan Man). Ook de zijgalerijen werden gebruikt en achter het glas van één van de verdiepingen werd een blik gegund in de gevangenis. Tenslotte klom Tosca de trappen op en 'wierp' er zich van de toren (symbolisch natuurlijk). Een heel mooi moment was de paleiszaalscène waarbij het koor zich achterin de kerk had opgesteld.

Dramatiek Zoals het een opera betaamt, ontwikkelde deze zich natuurlijk zeer dramatisch. Als Scarpia aan Tosca voorstelt om zich aan hem te geven in ruil voor de vrijgeleide van haar verliefde, raakt ze in opperste verwarring. Ze moet er even voor gaan zitten om dit tot haar door te laten dringen. Zij wil hem zijn ongepaste voorstel gevoelig betaald zetten. Goed gezongen en gespeeld Naast de prachtige muzikale vertolking die de solisten aan hun rollen gaven, was het dramatische spel indrukwekkend en de spanning te snijden. Vermelding verdient ook João Sebastião als Spoletto, agent van de veiligheidsdienst

Maar na alle dramatiek in de finale zijn alle doden gelukkig weer opgestaan en de solisten namen met het koor het oorverdovende applaus van de zaal in ontvangst. Ondanks alle zich voor het oog voltrokken narigheid een heerlijke avond!

Rest nog te vertellen, dat de organisatie in handen was van initiatiefneemster en regisseuse Claudia de Rooij en de kunstwerken waren van Marion Duursema.

Erny van de Kleut